Сүрө 37 Саффат
-
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
Ал Биздин момун пенделерибизден болчу.
37:81 -
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
Кийин Биз башкаларды чөктүрүп жибердик.
37:82 -
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ
Ибрахим (пайгамбар) дагы анын (Нухтун) жамаатынан (ыймандуу пенделерден) эле.
37:83 -
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
Бир кезде ал Раббисине (ширктен) таза жүрөк менен келди.
37:84 -
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ
(Жана) атасы жана коомуна (мындай) деди: «Эмнелерге эле сыйынып жатасыңар?!
37:85 -
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ
Аллахтан башка өзүңөр ойлоп тапкан (жасалма) кудайды тандайсыңарбы?!
37:86 -
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
Ааламдардын Раббиси (Аллах) жөнүндө кандай ойлойсуңар? (Күндөрдүн биринде чоң элдик майрам болуп, бардыгы майрам талаасына кетип жатышты. Ибрахимди да «жүр» дешкенде ал:)
37:87 -
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ
Жылдыздарга бир карап алып:
37:88 -
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ
«Мен ооруп турам» – деди.
37:89 -
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ
Бардыгы андан бурулуп (талаага) кетишти.
37:90 -
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
Анан Ибрахим алардын (ибадатканадагы) «кудайларына» тез жетип келип: «(Алдыңардагы тамактан) жебейсиңерби?»,
37:91 -
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ
Эмнеге сүйлөбөй жатасыңар?!» - деди.
37:92 -
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ
Анан аларды күч менен уруп (талкалап) салды (жана балтаны чоң «кудайдын» колуна илип койду).
37:93 -
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
(Эли кечинде) ага чуркап келишти. (Жана аны омуроолоп, кандай жаза берсек экен деп, чуру-чуу түшүп турганда, Ибрахим учурдан пайдаланып дааватын улантып:)
37:94 -
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
Айтты: «Өзүңөр жонуп жасаган нерселерге ибадат кыласыңарбы?!
37:95 -
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
Силерди да, силердин ишиңерди да Аллах жараткан!
37:96 -
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ
(Мушриктер) айтышты: «Ал үчүн (отундан) «үйлөрдү» куруп (жандырып) отко таштагыла!
37:97 -
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ
Ага каршы (ушундай) амалды тандашты. Биз аларды(н өзүн) төмөн (жеңилген) кылып койдук.
37:98 -
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ
(Ибрахим) айтты: «Мен Раббиме кетемин! Ал мени туура жолго баштайт!» (Ибрахим Шам жерине кетип, ошол жакта жашап калды. Өмүрү бир кыйла өтүп калса да, перзент көрбөгөндөн улам Раббисине дуба кылды:)
37:99 -
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
«Оо, Раббим! Мага салих (таза) инсандардан (боло турган бир перзент) берчи?!».
37:100
Котормо: Шамсуддин Хакимов