Сүрө 100 Аадият

1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

   Алкынып чуркаган тулпарларга ант!

   100:1

2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

   (Туягынан) от чачырата чуркаган аттарга ант!

   100:2

3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

   Таң азанда (душманга) чабуул койгон аттарга ант!

   100:3

4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

   Ошондо алар (чабуулу менен) топуракты ызгытты.

   100:4

5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

   Андан соң (душман) топторунун ортосуна жарып кирди.

   100:5

6. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

   Инсан деген аныгында, Раббисине нашүкүр!

   100:6

7. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

   Буга анын өзү деле күбөдүр!

   100:7

8. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

   Ал байлыкты катуу сүйөт!

   100:8

9. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

   Билбейби ал мүрзөдөгү өлүктөр чыгарылганда…

   100:9

10. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Көкүрөктөгү сырлар ашкере кылынганда…

    100:10

11. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Ошол Күнү Раббиси кабардар го, алардан?!

    100:11

Котормо: Шамсуддин Хакимов