Сүрө 91 Шамс

1. وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

   Күн жана анын жарыгына ант!

   91:1

2. وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

   Анын (Күндүн) артынан келген Айга ант!

   91:2

3. وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

   Жана караңгыны жарык кылган күндүзгө ант!

   91:3

4. وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

   Жана аны ороп кала турган түнгө ант!

   91:4

5. وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

   Асманга жана аны (бекем) курганга ант!

   91:5

6. وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

   Жерге жана аны жайганга ант!

   91:6

7. وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

   Напсиге жана аны (түз жол үстүндө) жаратканга ант!

   91:7

8. فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

   Ал (Аллах) анын (напсинин) бузукулугуна да, такыбалыгына да илхам берип койду.

   91:8

9. قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

   Эми, кимде-ким аны (бузук кулк-мүнөздөн) тазалаган болсо жеңишке (бейишке) жетет.

   91:9

10. وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

    Кимде-ким аны (напсини күнөө менен) тебелеп-кордогон болсо, (бейиштен) үмүтсүз калат.

    91:10

11. كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

    Самуд (коому) өзүнүн чектен чыгуусу менен (пайгамбары Салихти) жалганчыга чыгарды.

    91:11

12. إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

    Бир кезде анын эң бактысыз адамы (пайгамбарга берилген моожиза-төөнү союш үчүн) козголду.

    91:12

13. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

    Аларга Аллахтын элчиси “Аллахтын төөсүнө (жамандык кылуудан) жана анын суу ичүүсүнө (тоскоол болуудан абайлагыла. Эгер баш ийбесеңер, силерге Аллахтын азабы келет!”) деди.

    91:13

14. فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

    Аны “жалганчы” дешти жана (төөнү) союп салышты. Натыйжада (ушул) күнөөлөрү себептүү Раббиси аларды ойрон кылды жана аны (азапты бардыгына) тең кылды!

    91:14

15. وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

    Ал (Аллах таала) бул иштин акыбетинен коркпойт.

    91:15

Котормо: Шамсуддин Хакимов