Катталуу, бет 264

  1. قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ

    (Аллах): «0о, Иблис! Эмне үчүн сен сажда кылуучулардан болбодуң?!» - деди.

    15:32
  2. قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ

    «Мен (эч качан) адамга сажда кылбаймын! (Себеби,) Сен аны чалчык ылай - чоподон жараттың. (А, мен оттон жаралганмын)» - деди.

    15:33
  3. قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ

    (Аллах) Айтты: «Анда, Бейиштен жогол! Сен айдалдың!

    15:34
  4. وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ

    Сага Кыяматка чейин каргыш болсун!»

    15:35
  5. قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

    (Иблис) Айтты: «О, Раббим! Анда мага, алар кайра тирилүүчү күнгө (Кыяматка) чейин (өлбөй жашаганга) мөөнөт бер!»

    15:36
  6. قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ

    (Аллах) айтты: «Албетте, сен мөөнөт берилгендерден болдуң

    15:37
  7. إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ

    белгилүү убакытка чейин».

    15:38
  8. قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ

    (Иблис) айтты: «О, Раббим! Мени адаштырганың үчүн мен аларга жердеги(күнөө нерсе)лерди кооз көргөзүп, бардыгын азгырамын!

    15:39
  9. إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ

    Алардын арасынан ыкластуу пенделериңден башкасын.

    15:40
  10. قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ

    (Аллах) айтты: «Бул - Мага (алып келүүчү) туура жол.

    15:41
  11. إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ

    Албетте, Менин (ыкластуу) пенделеримдин үстүндө бийлигиң жок! Бир гана адашкандардан болуп, сага ээрчигендерге (өкүмүң өтөт).

    15:42
  12. وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ

    Сени ээрчигендердин бардыгына убада жайы, албетте, тозок!

    15:43
  13. لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ

    Анын (биринен бири төмөн жайгашкан) жети дарбазасы бар. Ар бир дарбазадан алардын бөлүк-бөлүк топтору (күнөөлөрүнүн даражаларына жараша азап чегип киришет).

    15:44
  14. إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    Чынында, (күнөөдөн) сактанган адамдар булактарда, бейиштерде.

    15:45
  15. ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ

    (Биз аларга:) «Тынчтык, саламаттык менен бейишке киргиле» (дедик).

    15:46
  16. وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ

    Биз алардын көкүрөктөрүндө болгон (кек-көралбастык) сыяктуу нерселерди сууруп алганбыз. Алар бири-бирине бет-маңдай, дос-бурадар болушуп, сөрүлөрдө (отурушат).

    15:47
  17. لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ

    Бейиште аларды кайгы-муң баспайт жана эч качан ал жерден чыгарылышпайт.

    15:48
  18. نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

    (О, Мухаммад!) Пенделериме кабар бер: Мен гана (тообо кылгандарды) Кечирүүчү Ырайымдуумун!

    15:49
  19. وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ

    Чынында менин азабым - жан ооруткан азап!

    15:50
  20. وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ

    (О, Мухаммад), аларга Ибрахимдин меймандары жөнүндөгү кабарды жеткир:

    15:51

Котормо: Шамсуддин Хакимов