Сүрө 89 Фажр, аят 15 – 20

  1. فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

    Раббиси инсанды (байлык менен) сынап, ага жоомарттык көргөзсө жана нээмат берсе “Раббим мени урматтады” дейт.

    89:15
  2. وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

    Ал эми, аны (кембагалдык менен) сынап, ырыскысын ченеп берсе, “Раббим мени кордоду” дейт.

    89:16
  3. كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

    Жок! Силер жетимди ызааттабайсыңар!

    89:17
  4. وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

    Кедейди тамактандырууга (бири-бириңерди) үгүттөбөйсүңөр!

    89:18
  5. وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

    Жана (жетимге тиешелүү) мурасты суктук менен жейсиңер!

    89:19
  6. وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

    Жана мал-дүйнөнү жан-дилиңер менен сүйөсүңөр!

    89:20

Котормо: Шамсуддин Хакимов