Сүрө 89 Фажр, аят 15 – 20
-
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
Раббиси инсанды (байлык менен) сынап, ага жоомарттык көргөзсө жана нээмат берсе “Раббим мени урматтады” дейт.
89:15 -
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
Ал эми, аны (кембагалдык менен) сынап, ырыскысын ченеп берсе, “Раббим мени кордоду” дейт.
89:16 -
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
Жок! Силер жетимди ызааттабайсыңар!
89:17 -
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
Кедейди тамактандырууга (бири-бириңерди) үгүттөбөйсүңөр!
89:18 -
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا
Жана (жетимге тиешелүү) мурасты суктук менен жейсиңер!
89:19 -
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
Жана мал-дүйнөнү жан-дилиңер менен сүйөсүңөр!
89:20
Котормо: Шамсуддин Хакимов