Сүрө 79 Назиат, аят 6 – 14
-
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
Ал Күнү (Сур кернейдин биринчи деминен улам) титирөөчү (жер) титирейт.
79:6 -
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
Анын артынан кийинки Сур тартылат.
79:7 -
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
Ошол күнү (каапыр) жүрөктөр катуу коркуп,
79:8 -
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
Көздөрү жалдырап калат.
79:9 -
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
(Каапырларга кыяматтагы кайра тирилүү жөнүндө айтылчу болсо, адамды мыскылдап, какшыктап, мындай) дешет: «Эмне, биз мурдакы (тирүү) абалыбызга кайтарылабызбы,
79:10 -
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً
чириген сөөк болуп калсак деле?!»
79:11 -
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
(Дагы мындай) дешти: «Анда бул биз үчүн зыяндуу кайтыш болоор!»
79:12 -
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
Ал болгону (Исрафил периште тарткан чоордун) бир гана (катуу) добушу.
79:13 -
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
Анан капыстан... (тирилип, мүрзөлөрүнөн) жер бетине чыгып калышат!
79:14
Котормо: Шамсуддин Хакимов