Сүрө 79 Назиат, аят 6 – 14

  1. يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

    Ал Күнү (Сур кернейдин биринчи деминен улам) титирөөчү (жер) титирейт.

    79:6
  2. تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

    Анын артынан кийинки Сур тартылат.

    79:7
  3. قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

    Ошол күнү (каапыр) жүрөктөр катуу коркуп,

    79:8
  4. أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

    Көздөрү жалдырап калат.

    79:9
  5. يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

    (Каапырларга кыяматтагы кайра тирилүү жөнүндө айтылчу болсо, адамды мыскылдап, какшыктап, мындай) дешет: «Эмне, биз мурдакы (тирүү) абалыбызга кайтарылабызбы,

    79:10
  6. أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

    чириген сөөк болуп калсак деле?!»

    79:11
  7. قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

    (Дагы мындай) дешти: «Анда бул биз үчүн зыяндуу кайтыш болоор!»

    79:12
  8. فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

    Ал болгону (Исрафил периште тарткан чоордун) бир гана (катуу) добушу.

    79:13
  9. فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

    Анан капыстан... (тирилип, мүрзөлөрүнөн) жер бетине чыгып калышат!

    79:14

Котормо: Шамсуддин Хакимов