Сүрө 56 Вакиъа, аят 42 – 55
-
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ
Алар «самум» менен «хамимдин!» ичинде
56:42 -
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ
жана кап-кара түтүндүн «көлөкөсүндө»!
56:43 -
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ
Анын салкыны да жок, көркү да жок.
56:44 -
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ
Алар мурда(гы жашоосунда) арамкор адамдар эле.
56:45 -
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ
Алар үзгүлтүксүз, чоң күнөөлөрдү жасашкан.
56:46 -
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
Жана «Биз өлүп топурак жана (чириген) сөөк болуп калсак деле кайра тирилет бекенбиз?
56:47 -
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
Ата-бабаларыбыз дагы (кайра тирилет бекен?)» – дешкен.
56:48 -
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ
(Аларга айт): «Чынында, абалкылар дагы, акыркылар дагы,
56:49 -
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
Белгиленген күндүн убадасына чогултулат.
56:50 -
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ
Кийин, эй, акыретти «жалган» деп адашкандар,
56:51 -
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ
«Заккум» дарагын(ын ачуу, тикенектүү «мөмөсүн») жейсиңер!
56:52 -
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ
Аны менен курсагыңарды толтуруп,
56:53 -
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ
Үстүнөн кайнак суу ичесиңер.
56:54 -
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ
Суусаган төө сыяктуу (жуткунуп) ичесиңер!»
56:55
Котормо: Шамсуддин Хакимов