Сүрө 37 Саффат, аят 88 – 96

1. فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

   Жылдыздарга бир карап алып:

   37:88

2. فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

   «Мен ооруп турам» – деди.

   37:89

3. فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

   Бардыгы андан бурулуп (талаага) кетишти.

   37:90

4. فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

   Анан Ибрахим алардын (ибадатканадагы) «кудайларына» тез жетип келип: «(Алдыңардагы тамактан) жебейсиңерби?»,

   37:91

5. مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ

   Эмнеге сүйлөбөй жатасыңар?!» - деди.

   37:92

6. فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ

   Анан аларды күч менен уруп (талкалап) салды (жана балтаны чоң «кудайдын» колуна илип койду).

   37:93

7. فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

   (Эли кечинде) ага чуркап келишти. (Жана аны омуроолоп, кандай жаза берсек экен деп, чуру-чуу түшүп турганда, Ибрахим учурдан пайдаланып дааватын улантып:)

   37:94

8. قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

   Айтты: «Өзүңөр жонуп жасаган нерселерге ибадат кыласыңарбы?!

   37:95

9. وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

   Силерди да, силердин ишиңерди да Аллах жараткан!

   37:96

Котормо: Шамсуддин Хакимов