Сүрө 37 Саффат, аят 51 – 59

1. قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

   Алардан бирөөсү айтты: «Менин бир жакын таанышым бар эле.

   37:51

2. يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

   Ал (мага): «Сен (кайра тирилүүнү) тастыктоочулардансыңбы?

   37:52

3. أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

   Эмне, биз өлүп, топурак жана сөөк болуп калсак деле (кайрадан тирилтилип, бул дүйнөдө) жасаган ишибизге жооп беребизби?» – деген. (Бейиши Адам шериктерине:)

   37:53

4. قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

   «Силер да карап көрбөйсүңөрбү» деди.

   37:54

5. فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

   Карады. Аны тозоктун чок ортосунда (азапта турганын) көрүп (мындай деди:)

   37:55

6. قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

   «Аллахка ант! Сен мени өлтүрө жаздаган экенсиң!

   37:56

7. وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

   Эгер мага Раббимдин (ыйман) нээматы болбогондо, мен дагы (тозок үчүн) даярдалган (бактысыз) кишилерден болуп калмакмын!

   37:57

8. أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

   Биз өлбөптүрбүзбү?

   37:58

9. إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

   Биринчи өлүмүбүз менен гана өлдүк. (Анан кайра тирилгенде) азапка салынбадык?

   37:59

Котормо: Шамсуддин Хакимов