Сүрө 37 Саффат, аят 142 – 147

1. فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

   Анан ал (башкалар тарабынан) жемеленип турганда чоң балык жутуп жиберди.

   37:142

2. فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

   Эгер ал (Аллахты) аруулагандардан болбогондо,

   37:143

3. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

   Балыктын курсагында кайра тирилген күнгө чейин калып кетмек.

   37:144

4. فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

   Анан аны (жээктеги) жалаң жерге ыргытып жибердик. Ал ооруп калган эле.

   37:145

5. وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ

   Биз анын үстүнө ашкабак өсүмдүгүн өстүрүп (көлөкөсү менен калкалап) койдук.

   37:146

6. وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

   Юнусту жүз миң же андан көбүрөөк элге пайгамбар кылган элек.

   37:147

Котормо: Шамсуддин Хакимов