Сүрө 37 Саффат, аят 103 – 106

1. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   Экөөсү (Аллахтын буйругуна) моюн сунуп, атасы аны маңдайы менен жерге жаткырганда…

   37:103

2. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   «Оо, Ибрахим! – деп добуш кылдык.

   37:104

3. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   Сен түшүңдү (анда берилген буйрукту) ырас билип аткардың. Биз жакшы амал кылуучу адамдарды ушинтип сыйлайбыз».

   37:105

4. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   Чынында, бул анык сыноо болгон.

   37:106

Котормо: Шамсуддин Хакимов