Сүрө 100 Аадият, аят 1 – 5

1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

   Алкынып чуркаган тулпарларга ант!

   100:1

2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

   (Туягынан) от чачырата чуркаган аттарга ант!

   100:2

3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

   Таң азанда (душманга) чабуул койгон аттарга ант!

   100:3

4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

   Ошондо алар (чабуулу менен) топуракты ызгытты.

   100:4

5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

   Андан соң (душман) топторунун ортосуна жарып кирди.

   100:5

Котормо: Шамсуддин Хакимов