Сүрө 75 Кыямат, аят 1 – 10

1. لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

   Мен Кыямат күнүнө ант ичип,

   75:1

2. وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

   Жемелөөчү напси менен ант ичип, (айтамын:)

   75:2

3. أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

   “Инсан (өзүнчө), Биз анын сөөктөрүн (Кыямат күндө кайра тирилтүү үчүн) эч качан чогулта албайбыз деп ойлойбу?!”

   75:3

4. بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

   Жок! Биз анын бармактарын да өз ордуна (далма-дал) келтирүүгө кудуреттүүбүз!

   75:4

5. بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

   Балким (шекчил) инсан өзүнүн келечегин(деги кайра тирилүүнү) жалганга чыгаргысы келээр...,

   75:5

6. يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

   (Жана шектенүү менен) «Кыямат күнү качан?» деп сураар!

   75:6

7. فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

   Качан (Кыяматтын убактысы келгенде) көз(дөр коркуудан) чекчейип калат.

   75:7

8. وَخَسَفَ الْقَمَرُ

   Айдын нуру өчөт

   75:8

9. وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

   жана Күн менен Ай бириктирилет.

   75:9

10. يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

    Ошол күнү инсан «кайда качсам экен!» деп калат!

    75:10

Котормо: Шамсуддин Хакимов